TerugLargeBloodstone & diamonds

Bloodstone & diamonds Machine HeadCD

4 Recensies
Machine Head
Op voorraad
Bezorging pakket:  verwacht op dinsdag, 22.08.2017 of woensdag, 23.08.2017Slechts 2 stuks in voorraad - bestel nu!

Artikelinformatie

CategorieCD's
ThemaBands
GenreThrash Metal
EditieLimited Edition
GeluidsdragerCD
VerpakkingDigibook
Verkrijgbaar sinds 07.11.2014
Artikelnummer290535

Deze fan-editie van "Bloodstone & Diamonds" van Machine Head bevat een hoogwaardig digibook met hardcover (48 pagina's), gemaakt in de vorm van een oud alchemie-boek uit de 18e eeuw.

Machine Head slaat hard terug met het album "Bloodstone & Diamonds". Na de vorige uitgave "Under the Locust" leek het bijna onmogelijk om op niveau te blijven, maar Machine Head laat zich niet tegenhouden door vorige successen en probeert het altijd beter te doen. De Amerikaanse Metalheads rond Rob Flynn lieten de nieuwe nummers produceren door Juan Urteaga (Testament/Vile) en mixen door Colin Richardson (Karkas/Fear Factory/Slipknot/Behemoth/Devildriver). Extra nabewerkingen werden uitgevoerd door niemand minder dan Andy Sneap en Steve Lagudi.

Klantbeoordeling van "Bloodstone & diamonds"

Ø 4,8 sterren 4 reviews
10%

Geef je mening over "Bloodstone & diamonds" en ontvang binnen 24 uur een kortingscode van 10%.
Schrijf een recensie

recensie1 tot 4 van 4 Sorteren op: Datum | Nuttig

Geschreven op:

8 reviews

Headbang motherf*cker!

Afgelopen donderdag naar het concert geweest in Tivoli Vredenburg Utrecht.
Wat een bruut concert was dat zeg!
Live zijn ze zowieso op hun best.
Dit album had ik al op de dag van dat ie uitkwam op mijn deurmat, en ik heb daar geen moment spijt van gehad!
Van het begin tot het eind is het genieten geblazen (op damage inside en imaginal cells na, die hadden wat mij betreft niet op t album gehoeven).
Dit album is niet te vergelijken met hun vorige albums, maar je hoort duidelijk wel alle stijlen terug van het vroegere werk op deze plaat. Van het thrashy "Now We Die" tot het rustig opbouwende maar zeer sterke "Sail Into The Black". Ook de nummers "Ghosts Will Haunt My Bones" en "Game Over" zijn awesome!
Deze luxe (limeted) edition is een mooi boekwerk (in oude stijl) met mooie tekeningen en de lyrics.

Ik zou zeggen twijfel niet en kopen die handel en... HEADBANG MOTHERF*CKER!!!

Heeft deze recensie je geholpen?

Plaats hieronder je reactie:

Geschreven op:

3 reviews

Gevarieerd

Het nieuwe album van Machine Head is een goed gevarieerd album.
Er staan wat Volwassener nummers zoals op de laatste 3 albums maar ook gewoon lekkere stampnummers zoals op het begin van machine head.
Verschillende heerlijke riffs, maar ook Heerlijke stamp nummers zoals Now We Die

Machine F***ing Head :D

Heeft deze recensie je geholpen?

Plaats hieronder je reactie:

Geschreven op:

1 review

sterke opvolger van unto the locust

Het nieuwe album van machine head is weer boven MIJN verwachting uitgestegen.

de nummer zijn gemiddeld best lang en hebben dan ook weer killer solo's.

zoals bij de laatste 2 albums is het refrein weer clean vocals en de rest veelal rauw zoals bekend van machine head.

Er zitten echt een paar killer tracks op: Game over (over adam duce voormalige band-lid), night of long knives en now we die zijn wel echt de betere tracks naar mijn mening.

Zeker de moeite waard om het album te beluisteren!

Heeft deze recensie je geholpen?

Plaats hieronder je reactie:

Geschreven op:

4 reviews

Goed album, maar niet het beste!

Het nieuwe album van Machine Head, iets waar ik altijd met veel nieuwsgierigheid naar uit kijk! Omdat het mijn favoriete nummer 1 metalband is. Vandaag lag hun nieuwe album 'Bloodstone & Diamonds' in de brievenbus. Na twee intensieve luisterbeurten hier mijn review van het nieuwe album, nummer na nummer.
*Now we die.
Dit is een heerlijk openingsnummer wat meteen lekker agressief begint. Na een dikke vier minuten neemt de band wat gas terug. Wat goed past in het nummer en lekker aan hoort. Tegen het einde van dit nummer gaan de heren nog even lekker los. Weinig op aan te merken, gewoon een goede metal song!
*Killers & kings.
Lekker bruut episch nummer. Waar weinig op aan te merken is. Live zal dit nummer goed tot zijn recht komen. Daarnaast een heerlijke song om je nekspieren bij los te gooien.
*Ghost will haunt my bones.
Dit nummer opent met een mooi en goed samenspel tussen de gitaren en drums. In dit nummer wisselt Robb Flynn zijn grunts met cleane vocalen. Wat zorgt voor een fijne afwisseling. Het past in het nummer en stoort niet. Het nummer valt echt op vanwege het melodieuze samenspel tussen drums en gitaren. Wat het nummer extra spannend maakt!
*Night of the long knives.
Een originele opening van geweldig drumspel en grunts. Wat voor mij nog wel even had mogen duren, maar na 30 seconden komen de gitaren erbij. Wat een voordeel heeft dat het langzaam opbouwt tot een climax. Want na het eerste minuut gaan de heren los. En zie ik denkbeeldig de eerste moshpits voor me tijdens een concert. Het is een bruut nummer, met fijne melodieuze tussen stukken. Fijn nummer!
*Sail into the black.
In dit nummer hoor je de jaren ervaring van de band. Ze durven te experimenteren, wat redelijk goed uitvalt. Even ben ik bang dat dit een draak van een nummer zal worden. Aangezien dit het langste nummer is van het album (8:29). Duurt het een lange tijd voor dat het echt op gang komt. De eerste 4 minuten zijn heel melodieus d.m.v. van een soort soundscapes, akoestisch gitaar, piano geriedel en cleane vocalen. Maar als de basgitaar erbij komt klimt de band langzaam naar een climax, waardoor het nummer spannend word. Toch is de spanningsboog me te laag. Ze wisselen agressiviteit af met het melodieuze van het begin. En zo eindigt dit nummer ook, zelf zag ik liever een agressieve climax op het eind. Het is even een rustpunt in het album, maar met te weinig spanning.
*Eyes of the dead.
De drums en (bas?)gitaar openen dit nummer, wat lekker melodieus klinkt. Na een 20 seconden komen de gitaren erbij, zodat het nummer los gaat naar een mooi technisch midtempo nummer. Een heerlijk nummer om bij los te gaan!
*Beneath the silt.
Dit nummer zorgt voor een bombastisch begin. Waarover Robb Flynn met cleane (hoge/hese) vocalen overheen zingt. In de refreinen komen de vertrouwde grunts terug. Instrumentaal is het nummer dik in orde!
*In comes the flood.
Een verrassende symfonische opening met vrouwenkoorachtige vocalen op de achtergrond. Dit zorgt voor een leuke afwisseling. Na een dik minuut krijg je een bombastische midtempo nummer te horen. De spanning in het nummer blijft en is ontzettend fijn. Tegen het einde worden er opkomende strijkers toegevoegd, samen met de vrouwenkoorachtige vocalen. Een avontuurlijk nummer!
*Damage Inc.
Wat een draak van een nummer! De cleane vocalen in heel dit nummer kunnen me absoluut niet boeien. Ik kan begrijpen dat Robb Flynn meer met zijn stem wil experimenteren. Maar zijn cleane vocalen horen snel zeurderig sloom aan. Wat op zo'n moment echt vervelend is om aan te horen. Gelukkig duurt het nummer maar 3 minuten en 24 seconden, dus snel door naar het volgende nummer.
*Game over.
Ook hier weer begint het nummer met cleane vocalen. Waar ik zelf onderhand genoeg van heb. Al wisselt hij het wel af met een beetje grunts. Als na anderhalve minuut het nummer los gaat, hoor ik voor het eerst de basgitaar echt goed! Na mate het nummer verder gaat, moet ik toegeven dat dit wel een erg lekker nummer is! De spanningsboog in dit nummer is ontzettend goed. Dit kan wel eens een favoriete nummer worden van 'Bloodstone & Diamonds'. Nog twee nummers te gaan.
*Imagine Cells.
Wat ik hiermee moet weet ik even niet. Het experimenteren is in ieder geval nog niet over. Dit nummer bestaat uit spoken words. Met daaronder in het begin drumgeroffel en akoestisch gitaar. Na een dikke minuut komen de elektrische gitaren erbij, wat zorgt voor meer avontuur. Het is een leuke afwisseling, die ik liever ergens in het midden van het album was tegen gekomen.
*Take me through the fire.
Gelukkig! Als laatste nummer knalt de band nog een keer de boxen uit. Ook dit nummer zal het live erg goed gaan doen. Over het geheel is het een midtempo nummer. Wat tegen het eind nog even helemaal los gaat. Maar waar te vroeg de rem weer op gaat. Een knallend einde was volgens mij veel beter geweest.
Eindconclusie:
Heeft Machine Head mijn hoge verwachting ingelost? Nee, helaas moet ik bekennen dat ik er meer van had verwacht. Ik heb het gevoel dat de band zich niet 100% kan geven in het echt los gaan. Of dat te maken heeft omdat de band een nieuwe bassist heeft, weet ik niet. Wat me wel opvalt, dat in de eindmix vooral ruimte gemaakt is voor de drums en de elektrische gitaren. Ik hoor de basgitaar echt te weinig!! Alle bekende ingrediënten die je van Machine Head kent zitten er in. En dat de band durft te experimenteren is prima, daardoor krijg je ook meer avontuur. Maar Robb Flynn moet zijn cleane vocalen echt een stuk minder in gaan zetten. Of hij moet op een meer normalere manier gaan zingen. Oefening baart kunst, dat weet ik, maar zijn cleane vocalen storen me te veel op dit album. Over de drums en gitaarpartijen ben ik zeer tevreden, die zijn echt dik in orde! Ondanks deze punten beland dit album wel in mijn top 3 van Machine Head albums. Plaats 2 of 3, maar welke weet ik zo niet, daar voor moet ik een keer de alle albums achter elkaar luisteren.

3 van de 4 mensen vonden deze recensie nuttig.

Plaats hieronder je reactie:

recensie1 tot 4 van 4